8/9/2009 στο Μοναστήρι

ΤΟ ΠΑΝΗΓΥΡΙ ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΗΣ ΡΟΥΣΤΙΑΝΗΣ

Όπως θα θυμούνται οι μεγαλύτεροι σε ηλικία, πριν κάποια χρόνια στις 8 Σεπτεμβρίου που γιόρταζε η Παναγία στο Μοναστήρι της ρούστιανης, το τελευταίο πανηγύρι για τη χρονιά που έφευγε στην περιοχή, γινόταν ένα από τα μεγαλύτερα πανηγύρια της περιοχής. Έρχονταν προσκυνητές από όλα τα γύρω χωριά, οι πιο νέοι με τα πόδια και οι γεροντότεροι καβάλα στα γαϊδουράκια και τα άλογα. Αυτή τη μέρα της γιορτής της Παναγιάς ήταν αδιανόητο για οποιον δήποτε να μη παραβρεθεί στη χάρη Της.

Όπως έγραφε, πολύ ποιητικά, για το Μοναστήρι και ο αείμνηστος Παπαβασίλης

«Κατά το διάστημα αυτό(μετά την πτώση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας) κυνηγημένοι και ξεριζωμένοι Μοναχοί ήλθαν και εγκαταστάθηκαν στην πανέμορφη παραποτάμια περιοχή της Ρουστιανίτικης γης, σε ένα πανοραμικό λόφο αντίπερα στα Κανάλια, τον οποίο ο Μεγάλος Αρχιτέκτονας της φύσης τον προόρισε να γίνει τόπος προσευχής και λατρείας. Ο αντίλαλος της καμπάνας του Μοναστηριού με το άρωμα του ελάτινου αέρα έφτανε μέσα από τα φυσικά μικρόφωνα της φύσης στα διπλανά χωριά, Γαρδίκι, Παλιοχώρι, Πουγκάκια, Κανάλια, Πίτσι και Λευκάδα. Οι χωρικοί με το άκουσμά της έστρεφαν το βλέμμα των προς την Παναγία καιτην παρακαλούσαν να γίνει μεσίτρια για την απελευθέρωση του σκλαβωμένου γένους. Πόση γαλήνη και ψυχική ηρεμία δεν αισθάνεται κανείς και σήμερα ατενίζοντας τον Άγιο αυτόν τόπο του Μοναστηρίου.»

Θέλοντας λοιπόν να επαναφέρουμε, κατά το δυνατόν, αυτές τις όμορφες εικόνες έχουμε αρχίσει μια προσπάθεια εδώ και τρια χρόνια περίπου. Στα πλαίσια αυτά έχουμε κάνει και εξακολουθούμε να κάνουμε διάφορες εργασίες απαραίτητες κατά τη γνώμη μας , για να επιτευχθεί ο στόχος μας.

  • Στις μέρες μας π.χ δεν επισκέπτονται μοναστήρια (ούτε καν και το περίπτερο της γειτονιάς ) χωρίς αυτοκίνητο. Πρέπει λοιπόν ο δρόμος να γίνει όσο το δυνατόν καλύτερος για τα αυτοκίνητα όπως επίσης να εξασφαλισθεί και χώρος για πάρκιγκ.
  • Επίσης βρισκόμαστε σε καλό δρόμο και ελπίζουμε σύντομα να τσιμεντοστρωθεί ο δρόμος από το Μοναστήρι μέχρι το ποτάμι.
  • Έχει πλακοστρωθεί ο αύλειος χώρος του Μοναστηριού
  • Φυτεύτηκαν πεύκα και άλλα δένδρα δεξιά και αριστερά πριν την κύρια είσοδο
  • Έχουμε εφοδιάσει το κυλικείο με επαγγελματικό ψυγείο για να καλύπτει επαρκώς τις ανάγκες των επισκεπτών και σε περιόδους μεγάλης προσέλευσης.

Την παραμονή, 7 Σεπτέμβρη το απόγευμα, έγινε στο μοναστήρι εσπερινός και περιφορά της Αγίας εικόνας της Παναγίας στον προαύλιο χώρο της Εκκλησίας. Παραβρέθηκαν αρκετοί Καναλιώτες όπως επίσης και προσκυνητές από άλλα χωριά. Σα να ήταν ανήμερα της Παναγιάς. Μετά την περιφορά έβρεξε και αυτό δημιούργησε κάποιο φόβο για την επόμενη ημέρα. Επίσης τη μέρα εκείνη έφυγε από κοντά μας και ο Σάκης ο Αντωνίου. Η απώλεια αυτή στοίχησε σε όλους μας. Ο Σάκης ήταν ένα δραστήριο μέλος της Καναλιώτικης κοινωνίας, στα πολιτιστικά, στο Σύλλογο, παντού παρών. Υπήρξαν και σκέψεις να ακυρωθεί η προγραμματισμένη για την επόμενη μέρα παρουσία ορχήστρας σε ένδειξη πένθους. Σκεφτήκαμε όμως ότι ο Σάκης σίγουρα θα χαιρόταν βλέποντας ότι δεν αλλάξαμε το σχεδιασμό μας, εξ’ άλλου ο ουσιαστικός σεβασμός στη μνήμη του είναι από όλους μας δεδομένος και γνωστός.

Ανήμερα της Παναγίας ο κόσμος κατέκλυσε την Ιερά Μονή. Ο καιρός ήταν σύμμαχος παρά τις δυσοίωνες προβλέψεις και αυτό διευκόλυνε τους επισκέπτες προσκυνητές. Υπήρξε πρόβλημα με το πάρκιγκ γιατί είχε οργωθεί το χωράφι του Κων/νου Ν. Αντωνίου (μάστορα) που άλλες χρονιές παρκάρανε πολλά αυτοκίνητα κι έτσι είχαμε πρόβλημα. Κάτι που θα πρέπει για την επόμενη χρονιά να φροντίσουμε να μη ξανασυμβεί.

Οι τέντες οι οποίες ως γνωστόν είναι προσφορά των αφων Ακρίδα, στρώθηκαν με τη φροντίδα του Νίκου Σιόλου και του γαμβρού του και δημιούργησαν την αίσθηση της σιγουριάς και της ασφάλειας από ενδεχόμενη βροχόπτωση ή από τον ήλιο.

Η λειτουργία τελέστηκε από τους ιερείς Παπαγιώργη και Παπασπύρο από Κανάλια και επίσης Παπαγιώργη και Παπασπύρο από Λευκάδα και Γαρδίκι αντίστοιχα.

Ώρα 11.00. η λειτουργία μόλις τελείωσε, ο ήλιος κρυμμένος στα σύννεφα, ιδανική μέρα για πανηγύρι. Η ορχήστρα αρχίζει σιγά σιγά να παίζει παλιά δημοτικά τραγούδια και οι παλιότεροι αναπολούν άλλες εποχές. Οι περισσότεροι προτιμούν αυτή την ώρα καφεδάκι, τα ποτά και το φαγητό είναι για αργότερα. Η Βάσω η Σίψα και η παρέα της βγάζει φωτιές για να εξυπηρετήσει τον κόσμο. Και το καταφέρνει με το παραπάνω.

Κάποια στιγμή που ο χορός έχει ανάψει για τα καλά μετράμε έξη (6) κύκλους, 6 παρέες. Και ο χορός καλά κρατεί μέχρι τις 4.30 περίπου.

Όπως είπαμε ήρθε κόσμος από όλα τα γύρω χωριά. Επίσης ήρθε και ο Δήμαρχος ο κ. Τζιβελέκας με τους αντιδημάρχους και κάθισαν στο ίδιο τραπέζι με τον Πρόεδρο τον Γιάννη Στριφτό και τους ιερείς.

Πρέπει στο σημείο αυτό να αναφερθούμε στην προσφορά που έγινε από συγχωριανούς μας προκειμένου να έρθει αυτό το όμορφο αποτέλεσμα.

Ιδιαίτερη μνεία πρέπει να κάνουμε στη Βάσω Σίψα η οποία πέραν όλων τω άλλων υποχρεώσεων που ανέλαβε για την εξυπηρέτηση του κοινού πλήρωσε και από την τσέπη της για άλλες εργασίες και αγορές που έπρεπε να γίνουν όπως θα αναφερθούμε στη συνέχεια.

Την αγορά της μικροφωνικής εγκατάστασης και πληρωμή της ορχήστρας έκαναν οι:

Βάσω και Χρυσούλα Σίψα, Μπάμπης Αντωνίου και Αποστόλης Δερνίκας

Η Γιούλα Ε. Πιλάτου πρόσφερε τραπεζομάντηλα πάνινα για τις ανάγκες του κυλικείου

Για το στρώσιμο του προαύλιου χώρου ο Δήμος Σπερχειάδας προσέφερε το αμμοχάλικο και τα τσιμέντα. Τις πλάκες (Καβάλας) και τα μεροκάματα τα πλήρωσε ο Αποστόλης Δερνίκας. Επίσης εργάστηκε αφιλοκερδώς για το παραπάνω έργο ο Βασίλης Χριστόπουλος τον οποίο και ευχαριστούμε.

Την παραμονή εργάστηκαν για το καθάρισμα του δρόμου μέχρι την Παναγία οι . Σπανός Γιάννης , Βασίλης Χριστόπουλος, Ζαμπίθας Χρήστος και ο Μπάμπης Αντωνίου.

Όλους αυτούς τους ευχαριστούμε θερμά και τους συγχαίρουμε για την προσφορά τους. Ελπίζουμε να βρεθούνε μιμητές γιατί η εθελοντική εργασία και τώρα και πάντα ήταν αυτή που έφερνε αποτελέσματα και έργα.

Βέβαια δεν έλειψαν και οι κριτικές, δυστυχώς όχι καλοπροαίρετες. Ακούστηκε π.χ ότι τα χρήματα για όλες αυτές τις εργασίες τα έβαλε η Εκκλησία και όχι οι προαναφερόμενοι δωρητές. Αυτό είναι αλήθεια ότι πικραίνει διότι μπορεί να μην έχουν σα σκοπό οι δωρητές την προβολή τους, όμως είναι απόλυτα λογικό να περιμένουν από τους συγχωριανούς τους να ακούσουν καλά λόγια, ένα μπράβο βρε αδερφέ. Όπως επίσης άλλοι οι οποίοι ενώ κάθονταν στο σπίτι τους ή στα καφενεία όταν γίνονταν τα έργα για το στρώσιμο του προαυλίου χώρου και παρά τις εκκλήσεις μας για βοήθεια δεν παρουσιάζονταν πουθενά, τώρα διαπιστώνουν ότι κάπου δεν έγιναν καλές αλφαδιές κ.λ.π

Εκείνο που λέμε σε όσους προσφέρουν είναι ότι δεν πρέπει να ακούνε κανέναν παρά μόνο αυτούς που αγαπάνε πραγματικά τον τόπο και το δείχνου εμπράκτως. Οι άλλοι μάλλον είναι οπαδοί του τίποτα και ενοχλούνται όταν βλέπουν έργα. Τι να κάνουμε , θα το συνηθίσουν. Κι ο καθένας ας προσφέρει ότι του περισσεύει. Άλλος χρήματα, άλλος εργασία, άλλος καλά λόγια και άλλος ξινά. Είπαμε , ότι περισσεύει στον καθένα

Χαράλαμπος Αντωνίου

 

Login