Βαμβακουλάκι εναντίον Σαμουτάκι.

Ήμουνα γύρω στα 12-13 χρονών και φυλάγαμε τις αγελάδες στο βοϊδολίβαδο, στην τοποθεσία «Βράχος», κοντά στα Γαρδικιώτικα σύνορα. Την εποχή εκείνη κάθε σπίτι είχε μια και δύο αγελάδες για να επιβιώσει.

Θυμάμαι τη μάννα μου που μου έλεγε επίμονα- προσέχετε τις αγελάδες!! Μην κουντριστούν και ξεκοιλιαστούν!

Βρέθηκα λοιπόν επάνω σε κάτι πέτρες με τη γειτόνισσά μου Ντίνα Γ. Αντωνίου (Βαμβακούλα), να φυλάμε τις αγελάδες και να τα λέμε. Κάποια στιγμή η Ντίνα κάτι υπερβολικό για μένα είπε και εγώ για να τη σνομπάρω της λέω:

Σιγά! Ρε Βαμβακλάκι! Κι’ αυτή με θράσος και χωρίς περιστροφή μου απαντά: Σιγά! ρε Σαμουτάκι!

Σαμούτα κορόιδευαν τον πατέρα μου. Εγώ θεώρησα τον εαυτό μου προσβεβλημένο γιατί με κορόιδεψε και της ζήτησα το λόγο, παρ’ ολίγο να τσακωθούμε! Ποιος κορόιδευε; ποιόν;

Εγώ ο φουκαράς παρ’ ότι γείτονας το όνομα Βαμβακούλας και Πλούμης το άκουγα καθημερινά και νόμιζα ότι ήταν το κανονικό τους όνομα, γι’ αυτό στο τέλος ζητούσα και τα ρέστα!!

Αυτά λοιπόν τα παρατράγουδα συμβαίνουν με τα παρατσούκλια. Ντίνα φαντάζομαι να θυμάσαι την παρ’ ολίγον παρεξήγηση.

Γιώργος Κ. Κουτσοκώστας

 

Login