ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΖΩΗ

Του Γιάννη Κουτσοκώσταkoutsokostas giannis resize

Ο άνθρωπος από τη φύση του είναι κοινωνικό όν. αισθάνεται την ανάγκη και επιθυμία να συμβιώνει και να επικοινωνεί με άλλους ανθρώπους.   Η κοινωνικότητά του που είναι Θεόσδοτο δώρο από τη γέννησή του του δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθεί και να εξελιχθεί πολύμερα και πολύπλευρα και να ικανοποιεί τις βιολογικές και κοινωνικές του ανάγκες .

Μέσα στην κοινωνία με τη συνεργασία των ανθρώπων η ζωή γίνεται ευκολότερη ενώ στην απομόνωση και αποξένωση πολύ δύσκολη. Αυτή η ανάγκη έκανε τους διασκορπισμένους κατοίκους της παραρουστιανίτικης περιοχής, τους σημερινούς Καναλιώτες να συγκεντρωθούν μετά την απελευθέρωση σε μεγάλους και μικρούς οικισμούς. Η κοινωνική τους συμβίωση στηρίχτηκε τόσο στους γραπτούς νόμους της πολιτείας όσο και στον άγραφο νόμο της Ελληνορθόδοξης παράδοσης που ήταν βαθιά χαραγμένος στη συνείδησή τους. Η τήρηση των κανόνων αυτών αποτέλεσε τη βάση για μια ευχάριστη κοινωνική συμβίωση και δημιούργησε κλίμα συνεργασίας και συνδημιουργίας. Όμως υπήρξαν και φαινόμενα αντικοινωνικής συμπεριφοράς ορισμένων ατόμων, τα οποία τραυμάτισαν την κοινωνική ζωή και τα αποδοκίμασε η Καναλιώτικη κοινωνία.

Παρ’ όλα αυτά οι Καναλιώτες είχαν εξασφαλίσει αξιοθαύμαστη κοινωνική συμβίωση, ανέπτυξαν τη συνεργασία σε πολλούς τομείς δραστηριοτήτων, επέδειξαν αμοιβαία υπομονή, κατανόηση και ανεκτικότητα, ελάχιστες διαφορές τους κατέληξαν στις αίθουσες των δικαστηρίων. Στη δοκιμασία του καθενός είχαν μάθει να συμπάσχουν και να συντρέχουν. Όλοι μέσα στο χωριό ήταν γνωστοί και γνώριζε ο ένας τα προβλήματα του άλλου.

 Οι στίχοι του ποιητή Γεωργίου Αθανασιάδου-Νόβα από το ποίημα «οι χωριανοί»

«Όλοι γνωριζόμαστε από ανήλικα παιδιά

ξέρει ο ένας του αλλουνού τα μάτια να διαβάζει»

ταιριάζουν απόλυτα για την Καναλιώτικη κοινωνία. Ξετυλίγοντας το κουβάρι των κοινωνικών εκδηλώσεων, της κοινωνικής ζωής των Καναλιωτών (γιορτές , πανηγύρια, μορφές συνεργασίας, νυχτέρια, ξεφλουδίσματα κ.α. )διαπιστώνουμε ότι παρ’ όλο που έλλειπαν τα σύγχρονα μέσα ψυχαγωγίας (ραδιόφωνο, τηλεόραση, μέσα αναπαραγωγής ήχου και εικόνας), οι Καναλιώτες προπολεμικά και μεταπολεμικά είχαν έντονη κοινωνική ζωή.

Από όσα ενθυμούμαι δεν άκουσα ποτέ από τους συγχωριανούς μας τις λέξεις πλήξη, μοναξιά, κατάθλιψη, λιπίδια, χοληστερίνες τις οποίες εμείς σήμερα με το επίπεδο ζωής που έχουμε και στα αστικά κέντρα που ζούμε συνέχεια τις επαναλαμβάνουμε.

Πριν από πολλά χρόνια οι συγχωριανοί μας είχαν χαμηλό βιοτικό επίπεδο. Οι δυσκολίες που αντιμετώπιζαν ύφαιναν τη ζωή τους αλλά με τη δύναμη της ψυχής και του σώματός τους κατόρθωσαν να τις ξεπεράσουν και να τις μεταβάλουν σε αξίες και αρετές. Ο πολύπλευρος αγώνας τους για τη βελτίωση των συνθηκών επιβίωσης επιβραβεύτηκε. Το γρήγορο όμως πέρασμα της ζωής τους στον τόπο αυτό που το θύμιζε το βιολογικό ρολόϊ δεν το άφησαν ανεκμετάλλευτο. Οργανώσανε τη ζωή τους και τη γεμίσανε με επίμονη εργασία , γιορτές, πανηγύρια, λύπες, χαρές, εσπερίδες , χορούς, διασκεδάσεις κ.α . Ήσαν μακάριοι!!. Η Καναλιώτικη κοινωνία ήταν ένας κήπος με πολλά λουλούδια που το καθένα ευωδίαζε με το δικό του τρόπο και στο δικό του χρόνο.

Login