ΑΓΡΙΟΓΟΥΡΟΥΝΟ ΜΕ ΤΡΟΠΟΥΣ

Φλεβάρης μήνας ήτανε, τότες που ο Καρμέλος

τις γίδες του εβόσκαγε, κι ήταν κι αρματωμένος

μια καραμπίνα δίκαννη στο χέρι του βαστούσε

κι ολόγυρά του διαρκώς το βλέμμα του σκορπούσε.

Το νου μας ας τον έχουμε , δεν είναι για αστεία

στο δάσος είμαι, σκέπτεται, πούνε όλο θηρία.

Λαγός πετάγεται από δω, λύκος από την άλλη

εγώ πάντα το δάχτυλο θα τόχω στην σκανδάλη.

Ήταν μια μέρα απόβρεχο, γεμάτη υγρασία

και γύρω του βασίλευε απόλυτη ησυχία.

Καμιά φωνή αραιά και πού, έφερνε τ’ αεράκι

απ’ το ρομπόλο διαταγές του Γιώργου του Κυριάκη,

διαταγές που έδινε στα γίδια τα δικά του,

«τσίπ’ γίδαμ’ από δω και τράβα παρακάτω»

Εκεί που ο Κώστας κάθονταν κρατώντας το πηγούνι

φωνή ακούει δυνατή, «Κώστα ένα γουρούνι

δίπλα σου είναι, σε κοιτά, τράβα την καραμπίνα

ρίξε του μια στην κεφαλή, μην κάνεις ένα μήνα»

Ήταν του Γιώργου η φωνή, του Γιώργου του Κυριάκη

πούδε το ζώο από ψηλά, όπως ένα γεράκι.

Έστρεψε το κεφάλι του , κι έτσι όπως γυρνούσε

ένα γουρούνι άγριο είδε πως τον κοιτούσε.

Θεέ μου τι είναι τούτο το θεριό, μου έχει έρθει ζάλη,

σβέρκο έχει τεράστιο και αγριωπό κεφάλι,

έχει δυο μάτια κόκκινα, κόκκινα σαν το αίμα

που μ’ αγριοκοιτάζουνε, μα γώ κοιτάω στο ρέμα.

Είναι η παλαίστρα εκεί κοντά, απάνω θα πηδήσω

κι αν το γουρούνι μείνει εκεί ίσως και το χτυπήσω.

Κι εκεί που ο Κώστας σκέφτονταν που να πρωτοανέβει

βλέπει το αγριογούρουνο φόρα για να μαζεύει.

Αμάν τώρα τι κάνουμε; δυο τουφεκιές θα ρίξω

κι αν δεν το ρίξω καταγής ίσως και το προγκίξω.

Πράγματι έτσι έγινε, δυο τουφεκιές βαράει

και το αγριογούρουνο τον Κώστα ...χαιρετάει!!

Μέσ’ στα φυσίγγια ήτανε απ’ τα ψιλά τα σκάγια

και το αγριογούρουνο τα ένοιωσε για ..χάδια.

φίλος μου είναι σκέφτηκε και με χαιρετάει

μου στέλνει χαιρετίσματα με κείνο που βροντάει.

Στιγμή δεν χάνει κι αυτό, τον πισινό γυρίζει

και στέλνει χαιρετίσματα με κείνο που σφυρίζει.

Στου Κατσακιόρη τράβηξε, κουνώντας την ουρά του

κι αφήνοντας στο διάβα του τα χαιρετίσματά του.

Κι η απάντηση του Κωσταντή σε τούτο που συνέβη

κανείς μπαγάσας κυνηγός να μην τον κοροϊδεύει.

«το ξέρουν όλοι οι γνωστοί, εδώ κι εν Αθήναις

δική μου ειδικότητα είναι οι Κυριαρήνες

όποιος γουρούνι πεθυμά, σπίτι μου να κοπιάσει

με άνεση και σιγουριά να πάρει απ’.. το κουμάσι»